Vandaag zou Jeroen 38 geworden zijn... 

Een dag die we nooit zullen vergeten, 22 september. Het is mooi te zien hoe er, meer dan twee jaar na je dood, door zoveel mensen aan je gedacht wordt. Deze website wordt regelmatig bezocht, en ook op het gastenboek druppelt regelmatig een bijdrage binnen. Ik kan vandaag niet naar je steen broertje, maar je bent steeds in mijn gedachten. Ik scan je tekeningen in, plaats een nieuw stuk van je verhaal dat mama geschreven heeft. Je bent nooit weg... soms doet dat zeer, maar vaak ook is het fijn, ben je m'n "stille gesprekspartner".  Ik heb mama net aan de telefoon gehad, ze had bezoek en toen ze vroeg of ik kon raden wie, wist ik het: Nico natuurlijk, zo'n trouwe vriend...

Anke heeft voor mama's verjaardag een schilderij van je laten maken, en het is prachtig... zo mooi getroffen, zo ontzettend de Jeroen zoals we je allemaal zullen en willen blijven herinneren, kijk maar....