Lieve Jeroen,

Ik heb alle mails die je me de afgelopen jaren hebt gestuurd deze week uitgedraaid en in mijn brievenboek gestopt. Het is goed om ze na te lezen.Ze zijn me dierbaar, maar soms doen ze pijn.

Dante Alighieri (Inferno) schreef eens: Geen groter pijn bij diep verdriet dan het zich herinneren van de gelukkige tijd. En dan kijk ik naar jou en ons op de foto's van toen je er nog was. De vrolijke Jeroentje (ha poentje, zei ik vaak) met zijn blonde haren op vakantie aan het strand bij het Toppershoedje met Erik en Anke en Michiel en Martin van Lucia Menke en Menne Halma. Zo'n onbezorgde tijd. De foto's van het schooltoneel. Je had veelal een grote rol en daar groeide je in. Zeker op Broklede. De vrienden en vriendinnen van het toneel kwamen vaak thee drinken en als ik dan thuis kwam uit school zaten jullie gezellig met zes, zeven man thee te drinken en stond de kamer blauw van de rook! De gelukkige foto�s met Tijs en Barbara en met Simone. Warme herinneringen.

Dan sommige foto's later. Jij die lachte zonder te lachen. Je ogen deden niet mee. Ook die foto's heb ik op je fotoboek laten zetten.

Moederdag 2006

We gingen met z'n allen naar Emmen. De dierentuin/vlindertuin. Ik was ontroerd dat we deze hele dag 'en famille' waren. Net twee weken met vervroegd pensioen wilde ik jullie dit keer trakteren op een hele moeder/kinderdag. Jij ging die avond daarvoor nog 'even' naar de kroeg bij Anke maar belde ons later op de avond op:'Mam, ik blijf bij Anke slapen, kom ons morgenochtend maar vroeg ophalen, ik heb er hartstikke veel zin in'. Later hoorde ik van Anke dat jij herhaalde malen in de kroeg het nummer 'Goodbye my lover' van James Blunt aanvroeg.

Je zong dat daar ook nog luidkeels mee en kneep af en toe in Anke's knie. Nu weten we waarom, maar toen leek het de verwoording van je eenzaamheid en liefdesverdriet om je verloren lief.

Moederdag 2007

Het is vier uur in de ochtend. Ik lig wakker. Kom niet meer in slaap en ga maar naar beneden. Moederdag, maar nu zonder jou. De tranen rollen over mijn wangen. Ik kan er niets aan doen. Ze komen vanzelf. Ton perst later sinaasappels en we ontbijten. Daarna wandelen we op de hei, de hei waar ik ook vaak met jou wandelde en waar we hele gesprekken hadden. 's Middags komen Anke, Erik, Marcia en Samantha. Onwennig/vreemd. Voor ons allemaal. Maar ook warm en samen delend. Een kaars en bloemen bij jouw plekje aan de overkant gezet.

Het voorlaatste weekend dat je er nog was, zijn we samen naar Zandvoort geweest. Jouw keuze. Je was die dag op zijn best. Echt vrolijk en blij. Jij, met je lange benen liep op het strand bijna dansend voor me uit, keek om met lachende ogen en zei:'Hee moedertje, kun je me niet bijhouden?'. Zo sta je ook nog vaak op mijn netvlies. Een blije zoon, want je had de avond ervoor ook plannen voor de toekomst met mij gemaakt. Je had het overzicht weer en vertrouwen om uit de puree te komen. En ik was ook gelukkig omdat ik je weer op de been had kunnen helpen. Je had perspectief, zei je. Maar dat bleek achteraf van korte duur. Het weekend daarna ging je met Ton en mij mee naar Flevo. Zwemmen, zon en klussen aan het huisje, maar toen lag er al een schaduw over je. Je deed vrolijk, maar je ogen waren het niet. Je wilde het weekend daarna weer komen, ik zou je van de trein halen in Nijkerk, maar de donderdagochtend ervoor - op 22 juni 2006 - heb je gekozen om niet meer hier op aarde te zijn. Te veel pijn. Te eenzaam. Te beschadigd en vooral te alleen en bang met je pijn/je trauma, dat jou na 23 jaar vechten kapot heeft gemaakt. Je had geen hoop meer dat het goed zou komen met je. Jouw angst en pijn zijn mijn grootste verdriet.

Maar dit beloof ik je Jeroen: Ik ga er -gelukkig met hulp van anderen- voor zorgen dat jouw leven, met al die pijn en de destructieve gevolgen van seksueel misbruik, in beeld zal worden gebracht. Zodat niet alleen jij gekend wordt maar dat ook andere slachtoffers (er lopen immers veel meer tijdbommen rond) eerder herkend en gekend zullen worden, zodat ze hopelijk door hun omgeving en door de hulpverlening beter zullen worden vastgehouden.